| Start | Home | Musicians | Info | Disco | Press | Photos | Guestbook | Please Mail

Breda Jazz Festival 2004

....De Aces spelen het publiek warm met een boogie woogie zonder piano, een ode aan Kobe en enkele stukken uit de Roaring Twenties. Paul Habraken bespeelt de sousafoon alsof het water hem aan de lippen staat. Als hij ruimte krijgt om te improviseren, stroomt hij over van de ideeŽn en blaast telkens een opgespaarde stortvloed van sprankelende noten van zich af. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de menigte langzaam aanzwelt.
Als banjospeler Ken Aoki na een uur het podium bestijgt, is het publiek niet meer weg te branden. De Japanner is namelijk niet de eerste de beste. Alles aan deze man ademt professionaliteit. Een onberispelijk gestrikte das, strak in het pak en een splijtende glimlach, waarmee hij het Ruslana uit de OekraÔne nog behoorlijk moeilijk had kunnen maken.
Daarnaast blijkt Aoki een uitzonderlijk muzikant te zijn. Techniek is bijzaak geworden voor deze virtuoos. Als de banjospeler inzet, is het duidelijk dat deze man geen beperkingen heeft. Haarscherpe akkoordwisselingen, supersnelle riffs, tokkel- en slagpartijen en alles gespeeld met zo'n trefzekerheid, dat collega banjo-speler Tom Stuip zijn naam bijna eer aan ging doen. Aoki kan alles en dat is niet alleen een genot voor het publiek, maar ook voor zijn medespelers. Robert Veen wordt er tijdens zijn solo's helemaal lyrisch van. Hij wringt zijn lichaam in allerlei bochten en lijkt op een slangenmens dat op de opzwepende tonen van een tetterende fakir uit een rieten mand omhoog kronkelt.
Het applaus is stormachtig en de bravo's schallen door de lucht. Het mooiste moet echter nog komen. Aoki fluistert Veen iets in zijn oor. Veen fronst ietwat verbaasd de wenkbrauwen en kondigt aan: "Geen voor de hand liggend nummer voor de banjo, maar hier is When it's Sleepy Time Down South ". Aoki weet echter wat hij doet en maakt er een folkachtige ballad van met glashelder tokkelwerk. Het publiek houdt de adem in, want zoveel subtiliteit en klasse hoor je zelden. Als Stuip en Aoki in That's a Plenty ook nog even elkaars linkerhanden uitwisselen, gaat het hemeldak er helemaal af op de Grote Markt.
Het zijn dit soort concerten waar Breda zo beroemd om is. Van alle aanwezigen kon de dag niet meer stuk. Aoki rules! "